Ey nefsim; çoğu gitti, bak ömrün azı kaldı
Ahretini düşünen yanına azık aldı...
Hem cahil, hem cesursun; yanacak uyan sana
Henüz vakit var iken gafletten uyansana!
Ömür sona vardıkça artıyor hergün âhın
Cezası katlanarak artıyor her günahın
Kime güveniyorsun; evlat, kardeş, yâr, ana?
Orda derman olur mu, evlat, kardeş yarana?
Herkes senden kaçarken olur mu o gün eşin?
İmdadı sana nasip olur mu o güneşin?..
Hanefi ne yazarsın; kalemi kır, sözü dür
"Ölmeden ölmek gerek" büyüklerin sözüdür...
|
|
| Bu şiir 189 kişi tarafından okundu. | |
Anasayfa
