Kırık bir kalem ve kırmızı şarap,
Gözlerinde yalnızlığı siyahın...
Nasıl unutulur o mavi serap?
Bahtiyardık kıyısında günahın.

Yüzün ışıldarken gecelerime
Yüreğimde senin şiirin vardı.
Teselli olurdun hecelerime,
Dudakların eski şarap kokardı.

Sevdanın dikenli, taşlı yolları
Seni bana, beni sana bağlardı.
Kırılırdı akasyanın dalları,
Gelincikler yoksun diye ağlardı.

Bahçemizde papatyalar açarken
Gözlerinde tanımıştım baharı.
Bakışın dünyama ışık saçarken
Erirdi gönlümde dağların karı.

Seni sevdiğimin şiiridir bu...
İsyanıdır gideceğin sabahın…
Eğer gideceksen unutma bunu:
Bahtiyardık kıyısında günahın...

Nihat KAÇOĞLU