 SEN OLSAN YETER
İster vuslat olsun, ister olmasın
Siyah beyaz düşte al olsan yeter
İster gülün solsun, ister solmasın,
Sen gönül bahçemde, dal olsan yeter.
Gönlüm aydınlanmaz puslandı camım
Senin derdin benim kederim gamım,
İstemem ummanlar aşmasın gemim
Sevgi ırmağında, sal olsan yeter.
Çamlarda kozalak, meşede pelit
Sevdanın meyvesi hepsinden elit
Gönlüme vurduğum açılmaz kilit
Şans için ruhumda, nal olsan yeter.
Kalbimi açacak gizli şifremde
Havamda da sen ol, sen ol taframda
Sevgine susayan gönül soframda
Tatmadan bakacak, bal olsan yeter.
Belini başka kol sarmasın diye
Saçını tarayıp örmesin diye
Sararsa gözerim görmesin diye
Yüzümü örtecek, şal olsan yeter.
Hicran katmer-katmer, visal çok uzak
Ağyar kurmuş bize müstahkem tuzak
Gönül gülizar da esse de sazak
Mahir’in zihninde, kal olsan yeter.
Mahir Başpınar 
Pelit: Meşe ağacı meyvesi, Palamut
Müstahkem: Dayanıklı, dirençli, sağlam
Hicran: Acı, cefa, çile
Visal: Kavuşma
Ağyar: El, yaban, yabancı
Gülizar: Gül bahçesi
Sazak: Kuvvetli esen rüzgâr
|
|
| Bu şiir 64 kişi tarafından okundu. | |
Anasayfa
