Ey insanlar; düşünün!.. Bizi yoktan var eden,
Her an varlıkta tutan, bolca rızıklar veren,
Affı, ihsanı sonsuz, merhameti kendinden,
Yalnız O’na yönelmek, hedefim, asıl gayem!..
Bize ceza vermekte, hiç acele etmiyor,
Bizler hata etsekte ihsanları bitmiyor,
Kullarına acıyor, yine kulluk et diyor;
O’na kulluk etmektir, tek bildiğim sermayem!..
Sen Rabbini seversen o da sever elbette,
Sevgiler O’ndan gelir, ihlâs varsa niyette,
“İnsan sevdiği ile beraberdir”, cennette;
Çok sevdiği bir kulu, tanıttı budur pâyem!..
Kadir Çetin |
|
| Bu şiir 101 kişi tarafından okundu. | |
Anasayfa
