Yine vakit doldu, yol uður ola
Ayak geri gider, beden ileri
Ýstemeden olup gözlerim dola
Çilem önümdedir, gönülse geri.
Tas-tarak toplandý, bavullar hazýr
Ayrýlýk saati geldi yaklaþtý
Sanki makberimi biriler kazýr
Mideme bir yumruk, indi taþlastý.
Gidiþim son mudur, onu bilemem
Sinemde bir ateþ, yanar kavrulur
Alnýmda yazýlmýþ gurbet, silemem
Özlemi sýlada içer durulur.
Yüreðimde hasret, bir kolumda yâr
Yalnýzým kimsem yok gurbette duran
Görünmez uzaktan içimdedir nar
Beni sessiz sedasiz yerlere vuran.
Baðýrmak isterim, sesim duyulmaz
Ýki büklüm olur çökerim yere
Adým Türkoðlu Türk, garple uyulmaz
Hiç kefaret verme çaba boþ yere.
Bazen de gelir, aklýma veda
Kimbilir uzanýp dönerim sandikta
O zaman dostlarým benimdir heda
Bir dua beklerim beni andýkça.
Nezahat Kaya Yýldýz.
|
|
| Bu şiir 118 kişi tarafından okundu. | |
Anasayfa
