HASTA ETME

Berâber çıktığımız,

Yolda etrâfa daldın…

Birlikte yıktığımız,

Hayâlhânede kaldın!

Gidişime sevindin,

Besbelliydi sesinden…

Yeni dostlar edindin,

Haberdârım hepsinden!

Kurduğun bir kapanla,

Yakaladım ya seni…

Uzun kollu sapanla,

Salladın güya beni!

İşin aslı ikili,

Oynadın sen o ânda…

Belli kimin vekili,

İdin aynı zamanda!

Vukuatın yığınla,

Hâlâ ibret almazsın…

Bu maymun iştahınla,

Sen orda da kalmazsın!

Anlatmaya ne gerek,

Hep tuzak kuruyorsun…

Haberim yok diyerek,

Kenarda duruyorsun!

Yalana bak yalana,

Bire bin katıyorsun…

Bir de oradan bana,

İftira atıyorsun!

Radar gibi tarıyor,

Yolunca gidiyorsun…

Sonra beni arıyor,

Şuydu buydu diyorsun!

Yine o yalanlarsa,

Kulaklarım sağırdır…

Bildiğim bir şey varsa,

Taş yerinde ağırdır!

Boş lâfları dizerek,

Berbâd etme bu canı…

Türlü zikzak çizerek,

Hasta etme insanı!..

Sefa Koyuncu-7 Temmuz 2009 İstanbul