Köşe-bucak, gece-gündüz, Aradığım sen nerdesin? Bir hoş bakış, bir güler yüz, Aradığım sen nerdesin?
Gurbet elde ağlayarak, Gözyaşlarım çağlayarak, Yüreğimi dağlayarak Aradığım sen nerdesin?
Yüreğimi vermek için, Güllerini dermek için, Mah cemâlin görmek için Aradığım sen nerdesin?
Deli oldum, divan(e) oldum, Koşa koşa ben yoruldum, Salih derki; seni buldum Aradığım işte “BEN”sin…
07/12/1984
Salih Sebahattin KARADAĞ |
|
| Bu şiir 103 kişi tarafından okundu. | |