Yaradan’a yönelip yalvarırım her gece
Çözümlensin bu esrar, yeterli bu bilmece.
Sığmaz oldu insanlar, şu koskoca dünyaya
Birer birer göç edip gidiyorlar uzaya.
Şimdi güvercin değil, füze süsler semayı
Acaba sonunda kim kazanacak davayı.
Bir lokma ekmek için çırpınırken bir beden
Zevk-i sefa içinde seyirci kalmak neden!..
Taş üstünde yatarken zavallı dertli çocuk
Lüks yatakta yatıyor sokaktaki şu Boncuk.
Barınmak için yuva arar iken bir insan
Diğerinin ufkunda parlamaktadır zaman.
Bunlarla mücadele ediyorsan ki eğer
Hep mutlusun demektir, çünkü her şeye değer.
VARSA BİR YUDUM SUYUN, BİR LOKMA KURU EKMEK
BİLMELİSİN ARKADAŞ İŞTE BU HAYAT DEMEK
Binbir vecd ile şükredersen Rabb’ına
Kimseler erişemez senin o sevabına
Seni bekleyen güne kucak açıp beklemek
Anılar zincirine yenisini eklemek
Sonra dönüp geriye tekrar tekrar yad etmek
Ateş çember içinde tebessümle bir gülmek
Bütün bu hazinenle veda eyle dünyaya
Yepyeni bir hayatla varıyorsun ukbaya
Nihayete ermiştir, karanlıklar ve gece
Cevabını bulmuştur, sorulan her bilmece!..
1987
Salih Sebahattin KARADAĞ |
|
| Bu şiir 82 kişi tarafından okundu. | |
Anasayfa
