NECİP FAZIL KISAKÜREK
Necip insan, fazıl şair
Fasih lisan, bize dair
Hastalıklı bir çocukluk
Çepeçevre darlık, yokluk
Birde Selma’nın ölümü
O yaşın acı bölümü
Önce Mektebi Bahriye
İlk ilgi diğer âleme
Ardından Felsefe dedi
Daha yaşı da on yedi
İlkin "Yeni Mecmua"da
Başladı şiir yazmaya
Sonra "Sorbon", kayıp yıllar
Gerçek anne kaldırımlar
Düşünce “Örümcek ağı”
Bu şairin Bohem çağı
Yirmi dörtte “Kaldırımlar”
Patlar birden yıldırımlar
Sırada “Ben ve Ötesi”
Netleşiyor bilmecesi
“Şirketi Hayriye”, hızır
Gitmek için adres hazır
Ve hidayet yaş otuz üç
Artık onu tutmak çok güç
Artık dik duruyor “ağaç”
Olsa da çoğu zaman aç
Çeşitli memuriyetler
Ödenen onca diyetler
Zorluğun görünmez dibi
Eser "çile" hayat gibi
Kırk bir yılında evlendi
Evi ocağı şenlendi
Erzurum’da yazdı yazı
Hapse girdi ilk cezası
Elbette son da değildi
Daha çok girecek belli
Geç kalınmış mücadele
“Büyük Doğu” ve velvele
Kapattılar dergisini
Ve sürdüler kendisini
Daha nice eziyetler
Nice haksız vaziyetler
Yine bu seneler idi
Bir de “Borazan” üfledi
Kırk dokuzda Cemiyeti
Kurdu çekti eziyeti
Büyük Doğuyu kuranı
Suçladılar Türk düşmanı
Hâlbuki suçlayanların
Hepsi düşmanı vatanın
Bitmek bilmez takibatlar
Abuk sabuk tevkifatlar
Yıldırmadı tüm tazyikat
Otuz altı yıllık inat
Nihayet mayıs seksen
“Şairler Sultanı” derken
O senenin eş zamanlı
“Fikir ve sanat adamı”
Bizse her an sevdik seni
Tekrar ettik dediğini
Ruhun şad olsun "Mustarip"
Zanneyleme davan garip
Hala yaşar "Büyük Doğu"
Bilir artık tanır çoğu
Dolgun akıl, cesur yürek
Necip Fazıl Kısakürek
İhsan POLAT 27.05.2009 İspir
|
|
| Bu şiir 100 kişi tarafından okundu. | |
Anasayfa
