Kendimi bildiğim o günden beri, Yüzümü insanlık yoluna döndüm! Çektiler beni bu handan içeri, Dünyayı oyundan kurulu gördüm!
Süründüm ilk önce usulca yavaş, Toprağı taşına elimi sürdüm, Başladı içimde tatlı bir telaş, Toprağı kendimden çok üstün gördüm!
Ekilmiş tohumlar,hasat bekliyor, Saatler yetmezmiş,vakit ekliyor, Gideni dönmezmiş kimi bekliyor, Dumanı üstünde tüteni gördüm!
Önümden ne kullar gelip geçiyor, Vefalı dost yara sadıktır diyor, Çalışmaz bedava yiyip içiyor, Altını pahadan satanı gördüm!
Güneşin önünü bulutlar kaplar, Gölgede duranlar bakınca anlar, Çakal gölgesinde buyruk onaylar, Aslanı yurdundan atanı gördüm!
Karanlık çekince üstüne perde. Sır olur gidermiş kimi meçhule! Kimi alem zevkin düşmüş içinde, Kadehi şeytanla çakanı gördüm. | | | Yaşar Kılıç | | |
|
|
| Bu şiir 76 kişi tarafından okundu. | |