Sebepsiz gelir size korkularım,
Ama ben hep, korkarım...
Bu yüzden biter uykularım.
Yarım kalır tüm arzularım...

Boz bulanıktır bendeki hava,
Toz dumandır her yer...
Niyedir keder bilmem,
Bilmezler, bilmediler...

Gece doğarken güne Ay,
gizdir...
Umut,
Hüzünlü öpüşlerde iz;
Elveda diyen yüreğim yumulur,
Donar dudaklarımda gülüşler.
Yarımdır avuçlarımda neşem...

Kime ne?

Dokunsalar,
Dokunur,
Dokunurlar...
Bir ağlarım, bir ağlarım...
Yine de bilemem,
Neyedir isyanlarım!

Ben hep böyle ,
Ufalır, dağılırım...
Göz yaşlarımda yıkanır korkularım...
Tutkularım pusar,
Dilim susar...
Boş umuda el sallarım.
Ya bu gün,
Ha bu gün, derim...
Ya yarın,
Ha yarın...

Sonsuza kanatlanır umutlarım.
Ben,
Hep korkarım...Ve hep,
Ağlarım!
Peki ya,
Kime ne!?

Güler TURAN (babidim)