AHVAL

Beynim bir cenk alanı, verilen her ahkamın

Çırpınıp duruyorum altında kainatın

Çatlayacak kabuğum, çıkacağım elbette

Çünkü bir yolculuk var ezelden al ebede..

Her duraktan bir yolcu yüklenir hafızama

Ardından koşuşmak var, bu damdan karşı dama..

Sancısı hiç dinmiyor içimdeki yaranın

Sanki mahkemesi var ruhum ile zamanın..

Hakimlerin hakimi uzatma şu davamı

Her güneş doğuşunda çekeceğim cefa mı..

Varlığında yok olmayan, nefsi ben neyleyim

Özgür yaşamak için bir tek sana köleyim

Köpek gibi peşinde her an yürümekteyim

Nefsim ruhuma yüktür, her gün çürümekteyim..

Susuz bir çölde kaldım, kurumakta her dalım

Kandır beni nurunla, budur Yarab ahvalım..

                  04.02.1987

S.Sebahattin KARADAĞ