| Bir zaman şiirler,nesirler varmış,Mânâlar çıkarmış,mânâ içinde,İlmin kıymetini âlim anlarmış;Arayıp bulurmuş,Fîzan'da,Çin'de... Şimdi çoğu yavan,baştan aşağı, Dikenler kaplamış,güzelim bağı, Sönmekte dedemin,tüten ocağı, Torunlar mı?..Onlar,çıkar peşinde!..Bir yol ayrımında,yanlışa girdik,Tarih,haraç-mezat;verdikçe verdik,Gidenler mi deli; biz mi delirdik ?Hazine gizliymiş,Ced'din terinde!.. Türküler söylenir,saz bizim değil, Sohbetin tadı yok,söz bizim değil, Maskenin örttüğü,yüz bizim değil, Kuru bir yaprağız,yelin önünde!.."Doluya koyarız,almazsa boşa,"Tarihe el attık,"benzettik kuşa", Yaptığımız işi,duyursak taşa,Edebinden çatlar,durmaz yerinde!.. Dertler yumak yumak,derman ararım, Hayâller üstüne köprü kurarım, Bir yabancı gibi,yolu sorarım, Belki bilen çıkar,günün birinde!..Eyy,gelen nesiller,bizi affedin,Araştırın,sorun;Hak yoldan gidin,Çiçek gibi açsın,güzel ümidin,Cehle el uzatma,kalsın derinde!.. Ramazan ÇETİN
|
|
| Bu şiir 52 kişi tarafından okundu. | |
Anasayfa
