Sur’u üfler İsrafil her gün seher vaktinde
Ruhlar duyar, duyarda canlar uyku halinde…
Ümit dolar içime müezzinin sesinde
Kıyametim Kopuyor her gün seher vaktinde…
Dağlar, pamuk gibi atılacakmış, atılsın.
Denizler, karayı kaplayacakmış, kaplasın.
Yerin, göğün katları yarılacakmış, yarılsın.
Kıyametim Kopuyor her gün seher vaktinde…
Amelimde gösteriş odlumu,olacak mı .?
Allah’ım bende razı kaldı mı,kalacak mı.?
Son nefesim imanla,nihayet bulacak mı .?
Kıyametim Kopuyor her gün seher vaktinde..
Yastığa koyup başımı her gece gönüllü
Son yapışım beklide Rabbime tevekkülü.
Ruhum rüya görmekte, bedenim sanki ölü
Kıyametim Kopuyor her gün seher vaktinde…
En son ruhta dünyaya gelip daha ölmeden
Veriyorum bir hesap ben Allah’a ölmeden,
Hak, Kıyameti Vakti; Akşamüstü gelmeden
Kıyametim Kopuyor her gün seher vaktinde…
Orhan sakın yetinme bir, iki amel ile
Edemezsin mahşeri asla tasavvur bile.
Âlemlere rahmetin şefaatini dile
Kıyametim Kopuyor her gün seher vaktinde…
|
|
| Bu şiir 66 kişi tarafından okundu. | |
Anasayfa
