|
Yazan: SİBEL EMİNE ERSARI Bence aile içinde öncelik çocuk olmalıdır. Öncelikle onun her türlü maddi, manevi ihtiyaçları giderildikten sonra insan kendine zaman ayırmalıdır. Çocuklar geleceğimizdir, onları en iyi şekilde yetiştirmek bizim görevimizdir. Hani derler ya, “ne ekersen onu biçersin.” Güzel şeyler verirsen güzel şeyler görürsün. Ama siz, ona eğriyi doğruyu öğretmemişseniz, kötü karşılık alırsınız. Ardından şu soruyu kendinize sorarsınız; ben nerde yanlış yaptım...
ÇOCUKLAR GELECEĞİMİZ Herkesin hayattan bir beklentisi vardır… Kimi güzel bir meslek sahibi olmak ister, kimisi zengin olup dünyayı gezmek. Kimisiyse fazla bir beklenti içine girmeden sade bir hayatı tercih eder. Benim beklentimin ne olduğunu sorarsanız eğer...çok bir şey istemem derdim sizlere. Çünkü birçok şeyi elde ettim ama Rabbim anne olmayı nasip etmedi. Bu isteğimi sevgili öğrencilerimle gidermeye çalıştım. Çocukları çok seviyorum. İşte insanlar birçok şeyi yapmak, yaşamak, elde etmek ister. Ama olmayınca olmuyor. Çocuk sevgisi içimde tek kalan uktedir. Bazen soruyorum kendime; çevremdeki çocukları bu kadar seviyorum. Acaba kendi çocuğum olsaydı… demek ki o sevgi bambaşka olacaktı. Çevremdeki insanlara bakıyorum; çocuklarıyla ilgilenmeyenler, dövenler, eziyet edenler, onları çalıştıranlar, farkında değiller ki ellerindeki nimetin değerinin. Bazıları sadece çocuğu olsun diye çocuk yaparlar, bazıları ise soyları devam etsin diye. Bazı insanlarsa yaşlılıklarında çocukları onlara baksın dıye. Bana sorarsanız eğer, ben karşılıksız, çıkarsız bir sevgi için çocuk yapardım. Çok istediğim hâlde bu isteğimi, yaşadığım bir rahatsızlıktan dolayı yerine getiremedim. Ama sağlıklı bir birey ve bir eğitimciyim. Anne ve babalara derim ki, çocuklarınızın zamanını çalmayın. Siz anneler, çocuklarınızı evde bırakıp o gün senin bu gün benim gezerseniz, çocuğunuza ayırmanız gereken zamandan çalmış olursunuz. Siz babalar, kahve köşelerinde vakit öldürürken yine çocuklarınızın zamanını çalmış olursunuz. Onlarsa başı boş kalmış, gereken ilgiden yoksun olurlar. Bence aile içinde öncelik çocuk olmalıdır. Öncelikle onun her türlü maddi, manevi ihtiyaçları giderildikten sonra insan kendine zaman ayırmalıdır. Çocuklar geleceğimizdir, onları en iyi şekilde yetiştirmek bizim görevimizdir. Hani derler ya, “ne ekersen onu biçersin.” Güzel şeyler verirsen güzel şeyler görürsün. Ama siz, ona eğriyi doğruyu öğretmemişseniz, kötü karşılık alırsınız. Ardından şu soruyu kendinize sorarsınız; ben nerde yanlış yaptım... İşte bu soruyu kendimize sormamak için, geç kalmadan evlatlarımıza gereken ilgi, sevgi ve alakayı göstermeliyiz. Onlar bizim geleceğimizdir... Herkesin istekleri vardır demiştik... Amaç ortak bir noktada buluşmaksa, beklentilere ulaşmak, güzel bir yaşam sürmekse, dilerim herkes beklentilerine ulaşır. Mutlu bir hayat sürer. Sibel Emine Ersarı 10 Eylül 2010 Perşembe, 00:57
 |
Bu içeriğe ait yorumları masaüstüne alabilirsiniz
yazı gerçekten o kadar güzel ki ...
)canım yuregine saglık,cok güzel şeyler yazmışssın...birçok şeyi haketmeyen birçok insan var yeryüzünde,bunların içerisinde yaşamak ve bazı şeyleri yaşatmak o kadar zorki,ancak böyle dile getirilebiliyor çogunlukla..ama bunların farkında olmakta güzel..sevgiler..önemli olan insanın çocugu olmasa bile içindeki çocugu hiç öldürmemesidir canım..içindeki cocuga iyi bak..sevgler..
